2009/Mar/02

[SFic Vocaloid]

 

Title : สงสัย...

Pairing : GakupoXKaito (กัคคุไค)

Author : derick

Warning : Yaoi (PG)

Author notes : พอดีคนแต่งมันเพิ่งมาบ้าหลักจากโลกเขาก้าวไปกว่า 100 ปีแสง กร๊ากกกกกก ทำใจนะฮะ บ้านอยู่หลังเขา  ไหน ๆ เจลลี่บอกว่าช่างแม่มเรื่องคาร์เราก็จัดไปซะเลย 555 มันไม่ใช่ฟิคสั้นธรรมดา แต่เป็นฟิคโคตรสั้นเลยต่างหาก กร๊ากกกกกกกก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงภายในห้องพักยังคงเอะอะโวยวายดังเช่นทุกวัน  ดวงตาสีน้ำเงินใสมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะหันมองไปยังนอกหน้าต่าง  แสงแดดสีทองแรงกล้าสาดส่อง  แค่เห็นแล้วก็รู้สึกร้อนอ้าวไปหมด 

 

เขาถอนหายใจดังพลางเดินเข้ายังส่วนใน  เป้าหมายคือตู้เย็นตู้ใหญ่ที่เก็บของโปรดปรานสุดชีวิตเขาไว้  "ไอติม ๆ"

 

รอยยิ้มราวเด็กน้อยแต้มบนใบหน้า  "ไอติม.......อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

 

เสียงร้องดังแปดหลอดยิ่งกว่าแหกปากเพลงร็อคในคอนเสิร์ตลั่นไปทั่ว  เหล่าผู้ร่วมชะตากรรมที่อุดหูแทบไม่ทันวิ่งกรูกันมายังเจ้าของเสียงที่ทรุดนั่งลงกับพื้นอย่างหมดแรง  "เป็นอะไรไป???" เด็กชายถาม

 

คนถูกถามหันมาด้วยใบหน้าที่นองไปด้วยน้ำตา  "อะ....ไอติม..."

 

"ไอติมทำไม???" เด็กหญิงอีกคนเสริม

 

"ไม่มี....ไอติม....อ้า!!!!!!!!!!!!!!"  ไคโตะแหกปากลั่น คนที่เปรียบเสมือนพี่ชายกลายเป็นเด็กทารกตัวน้อย ๆ ไปเสียแล้ว

 

บานประตูด้านนอกเปิดออก  ดวงตาสีม่วงมองมายังพื้นที่โล่งว่างด้วยความแปลกใจ  ก่อนจะได้ยินเสียงแว่ว ๆ มาจากทางด้านในสุด  "มีอะไรกันขอรับ???"

 

"กาคุโป....ไอติมของไคโตะหมดน่ะ"

 

ชายหนุ่มมองใบหน้าที่คลอไปด้วยน้ำตา  "อะไรกัน แค่ไอติมหมดรึ ข้าพเจ้าก็นึกว่ามีอะไร"

 

"ไม่ใช่แค่นะ!!!"  ไคโตะสวนทันควัน

 

พอเห็นดวงตาที่จ้องมาอย่างเอาเป็นเอาตายเขาก็กลุ้มหนัก  มือหนึ่งยกขึ้นนวดขมับเบา ๆ "งั้นข้าพเจ้าจะพาท่านไคโตะไปซื้อเองก็แล้วกัน  ส่วนคนอื่นรอที่นี่  หากมาสเตอร์มาไม่เจอจะแย่เอา"

 

ในที่สุดพี่เลี้ยงเด็กจำเป็นอย่างกาคุโปก็ต้องพาไคโตะออกมาหาซื้อไอศกรีมเจ้าปัญหา  เจ้าตัวดูท่าจะตื่นเต้นมากทันทีที่ได้เห็นไอศกรีมมากมายหลายชนิดตรงหน้า  ดวงตาสีม่วงมองอย่างสงสัย....

 

คงเหมือนกับเขาตอนเจอมะเขือม่วงล่ะมั้ง?  "รีบเลือกสิขอรับ  เดี๋ยวมาสเตอร์มาแล้วไม่เจอเอานะ"

 

คนถูกต่อว่ากราย ๆ หันมาเบ้หน้าใส่  "รู้แล้วน่า..."

 

"ดีจังเลยน้า.....เลือกไม่ถูกเลย...."

 

"อยากอยู่ที่ไหมล่ะขอรับ ข้าพเจ้าจะได้บอกมาสเตอร์ให้" 

 

ไคโตะหันขวับ  "ไม่!!ถึงผมจะชอบไอติมแค่ไหนแต่ยังไงมาสเตอร์ก็สำคัญกว่า!!!"

 

กาคุโปมองใบหน้าที่จริงจังในการตอบคำถาม  ก่อนจะย้อนนึกถึงใบหน้าสุดแสนจะมีความสุขตอนเลือกไอศกรีม  ทำไมมันช่างขัดกันอย่างสิ้นเชิงแบบนี้  คิดแล้วให้หลุดหัวเราะออกมาดัง

 

"หัวเราะอะไร???"

 

"ข้าพเจ้ากำลังหัวเราะงั้นรึ??"  เขายียวน

 

"ผมว่าผมได้ยิน"

 

ชายหนุ่มผมสีม่วงยาวยิ้ม  "เขาเรียกบทเพลงแห่งความสุขต่างหากท่านไคโตะ"

 

"เห?? เพลงใหม่หรือ?? ทำไมผมไม่เห็นเคยได้ยิน???"

 

ยิ่งเห็นท่าทีซื่อบื้อแปลก ๆ กาคุโบก็ยิ่งหัวเราะดัง  "ระ....รีบไปเถอะ เดี๋ยวมาสเตอร์จะดุเอา"

 

ไคโตะเดินกินไอศกรีมถ้วยใหญ่ไปตลอดทางเดินกลับ  มืออีกข้างก็หิ้วถุงใส่ไอศกรีมที่แทบจะไปเหมาเขามาจนหมด  ประหนึ่งว่าเป็นของหวงสุดชีวิต  แม้แต่แสงแดดและอากาศร้อนเองยังแทบจะไม่อยากกล้ำกรายเข้าไปยุ่งเสียเท่าไหร่

 

กาคุโปเองก็จ้องมองพฤติกรรมนั้นอยู่ตลอดเหมือนกัน  "ข้าพเจ้าสงสัยมานานแล้ว..."

 

"หือ??"

 

"ทำไมท่านไคโตะถึงชอบไอศกรีมนัก?"

 

คนถูกถามทำท่านึก  "เอ.....ไม่รู้สิ....ผมรู้แค่ว่าผมชอบมันมาก ๆ และขาดไม่ได้เลย  กาคุโปล่ะ  ทำไมถึงชอบมะเขือม่วง"

 

"ก็เพราะมันเป็นมะเขือม่วงน่ะสิ!" ชายหนุ่มตอบอย่างมั่นใจ

 

ดวงตาสีน้ำเงินจ้องมองอย่างอึ้ง ๆ ก่อนหัวเราะเบา ๆ  "นั่นสินะ  หากเป็นอย่างอื่นนายก็คงไม่ชอบ" 

 

"ว่าแต่ลองกินไหม?....อร่อยน้า~" เขายิ้มกว้าง  ก่อนจะตักไอศกรีมเข้าปาก

 

ไม่นานพวกเขาทั้งคู่ก็มาถึงหน้าประตูบ้าน  ไคโตะตักไอศกรีมคำสุดท้ายเข้าปากท่ามกลางสายตาของกาคุโปที่มองอยู่  ชายหนุ่มคิดอะไรชั่วครู่ก่อนแย้มยิ้มออกมาน้อย ๆ  "ไหนท่านว่าจะให้ข้าพเจ้าลองชิมไง  เหตุใดจึงทานเสียหมด"

 

"อะ...อ้าว"  ไคโตะมอง  "ก็ไม่เห็นนายบอกผมก็เลยคิดว่าไม่กิน"

 

"ไม่เป็นไร..."  กาคุโปว่า ก่อนก้มตัวลงประกบริมฝีปากตนเองกับริมฝีปากนุ่มของอีกฝ่าย  เขาฉวยโอกาสตอนอีกฝ่ายตกใจไม่ทันตั้งตัวเข้าสัมผัสรสชาติภายใน  "หวานแหะ..."

 

ใบหน้าคนถูกแกล้งแดงก่ำเสียยิ่งกว่าฉลากของถ้วยไอศกรีม  ปากอ้าพะงาบ ๆ  "อะ....อะ....."

 

"ข้าพเจ้าว่ามะเขือม่วงนี่แหละดีแล้ว....."  เขาหันมายิ้มก่อนรีบเปิดประตูเข้าไปในบ้าน  ทิ้งให้ไคโตะเข่าอ่อนทรุดกายลงนั่งพร้อมกับไอศกรีมที่ร่วงบนพื้น....

 

"อะ....อะไรของเขา......"

 

.

.

.

.

.

.

.

.

 

"เขาเรียกบทเพลงแห่งความรัก"

 

 

 

 

 

 

========END========

 

 

 

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก...............ทนไม่ไหวแล้วววววววววววววววว สั้น ๆ กุก็เอา โอ้ยยยยยยยย!!!!!คลั่ง!!!!ชอบ!!!! ชอบน้องเคะอย่างไคโตะ!!!!!!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดด ตายกันไปข้าง  ทนไม่ไหวต้องขอระบายออกด้วยฟิค  ถึงจะสั้นก็เหอะ แต่หากไม่เขียนต้องอึดอัดตายแน่ 5555555

 

มันก็แค่ฟิคสั้นโคตร ๆ ฉะนั้นอย่าไปเอาอะไรมาก ไว้ถ้ามีเวลา (ฟิคที่ค้างเสร็จ) จะบรรเลงฟิคยาวให้ดู!!! แต่คงเป็น AU ละนะพี่น้อง.....กลัวหลุดคาร์เขา  ขนาดนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะหลุดออกไปแถบชายแดนยัง กรั่ก ๆ

 

ขอให้คนอ่านจงมีความสุข เย้!!!~

 

 

 

 

 

 

edit @ 2 Mar 2009 15:30:00 by derick

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
พรวดดดด
กร๊ากกกกกกกกกกก น่ารักดีอ่ะมี๊ *-*b เรื่องคาร์น่ะความจริงผมว่ามันก็ไมไ่ด้ตายตัวมากหรอกเน้อ แบบนี้ก็โอแล้วคร้าบ ^^
#1  by  Train At 2009-03-02 19:16, 
แวะมาเยี่ยมเยียน vocaloid นุ๊ก big smile
วานก่อนเข้ามาทีแล้ว font อ่านไม่ได้เลย
ธีมใหม่สวยมาก cry ผมชอบทะเลครับ
#2  by  Evan Yzac -- The Crow At 2009-03-03 09:29, 
อ่านได้แล้วแฮะ ( แต่จริงๆ ปรับฟอนท์เป็น tahoma หรือ ms san serif น่าจะดีสุดนะ )

แบบนี้ก็น่ารักดี แต่ส่วนตัวชอบไคโตะเหียกแฮะ ^^" ก๊าก คนละแนวโดยสิ้นเชิง ( /me สาย Kaito x master )


คาร์ฯแบบไหนมันก็ไม่หลุดหรอก อย่างที่เขียนในเอนทรี่ที่แล้วน่ะแหละเน่อ
คิดซะว่าโรงงานที่ผลิตมันมา ใส่ชิพนิสัยที่สามารถพัฒนาตามการเลี้ยงดูของมาสเตอร์เอาไว้ได้แล้วกัน ( ซึ่งบางชิพอาจจะรวนเสีย กลายเป็นของแปลกก็ได้ ก๊าก )
#3  by  Jelphyr At 2009-03-03 16:42, 


โฮ้วววววววววว ชอบคุ่นี้ที่สุดเลยคร๊า

เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆ อยากได้เป็นโดจินด้วยสิ *เลือดพุ่ง

กั๊คน่ารักี่สุดเลย =w=b
#4  by  Cleo"~ (110.164.127.208) At 2009-11-27 17:09, 

<< Home