สิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่คือความว่างเปล่า...
สีฟ้า....ทั้ง ๆ ที่ยังมีอยู่เต็มท้องฟ้าแต่ทำไมจึงมองไม่เห็น?
ทั้ง ๆ ที่แสงแดดสว่างจ้าขนาดนั้น
ทำไมฉันถึงยังเห็นเบื้องบนเป็นสีดำมืด?
มืดบอดไปหมด....ไร้ซึ่งสิ่งใดที่อยู่ภายใต้
มืดบอดไปหมด....ความคิดของฉัน
มืดบอดไปหมด....จิตใจของฉัน
หากวินาทีต่อจากนี้ไปคือความทุกข์....
แล้วผ่านพ้นวินาทีนี้ไปฉันจะได้เจอความสุขหรือเปล่า?
ฝนไม่ได้ตก....ไม่ได้ซัดสาดลงมาอย่างหนัก
แต่ทำไมบนใบหน้าของฉันถึงเปียกปอนไปด้วยน้ำ...
ความกลัวที่เกิดขึ้นคืออะไรกัน...
แล้วความไม่รู้สึกอะไรเลยที่เกิดขึ้นนี่คืออะไรกัน?
กังวล เศร้า เสียใจ ร้องไห้ อยากจะมลายหายไป....
หากฉันทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับตาลง
ฉันจะสามารถไปหานายได้หรือเปล่า?
หากฉันไปยืนในที่ที่นายเคยยืน นั่งในที่ที่นายเคยนั่ง
ฉันจะสามารถคุยกับนายได้เหมือนเดิมหรือเปล่า?
ฉันจะสามารถเห็นรอยยิ้มของนายได้เหมือนเดิมอีกไหม?
ได้โปรด....อย่าทิ้งฉัน...
ได้โปรด....อย่าไปจากฉัน...
อย่าไปโดยไม่รอสัญญาที่ฉันเคยให้ไว้กับนาย....
‘จะอยู่ด้วยตลอดไป...' นายจำได้รึเปล่า?
รอก่อนนะ....ฉันกำลังจะทำตามสัญญา...
รอก่อนนะ....ท้องฟ้าของฉัน....
FIN.
แฟนฟิค KHR แต่คู่ไหนไม่รู้....แน่นอนท้องฟ้า สึนะแน่ ๆ แต่อีกคนเป็นใครหนอ? ฮ่า ๆ จริง ๆ อยากแต่งเป็นฟิคยาวแต่คิดไม่ออก เลยล่อฟิคโคตรสั้นแทนซะเลย
ช่วงนี้จิตตกอย่างหนัก ต้องขออภัยคนใกล้ตัวที่เป็นเหยื่อ คาดว่าสักพักคงจะดีขึ้น แต่ไม่รู้สักพักนี้จะนานเท่าไหร่ ไม่ต้องเป็นกังวลไป ก็แค่ไอ้บ้าคนหนึ่งที่กำลังอาการกำเริบ ฮา....
อยากเล่น อยากคุย แต่ในขณะเดียวกันก็อยากหนีให้พ้น ๆ ไม่อยากเห็นไม่อยากรับรู้อะไร อยากไปหนีความจริงให้ไกลสุดกู่ มีตังจะเข้าป่าไปสักสองสามวันฮา (ไปให้เสืองาบ!!) ไม่ต้องห่วงไม่ตายแน่นอน เพราะเดี๋ยวมันก็จะดีขึ้น
ไปจัดฟิคต่อ....อ่อก...... OTL
ปล.ใครเดาถูกว่าคู่ไหนให้แฟนฟิคฟรี 1 เรื่อง มา...ลองทายมาซะดี ๆ
edit @ 20 Apr 2009 00:36:44 by derick
