เปลี่ยน BG ใหม่ ก๊าบบบบบบบบบ~

 

รักไคโตะเสมอ อรั๋ยยยยยยย~

 

 

 

========================

 

 

[AuFic] Without Your love  : Other side  (Prologue)

 

Pairing : S80

 

Genre : Comedy / Romance

 

Rating : G - NC??

 

Warning : มันเมเม่สุดยอด....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นายไม่รู้หรอกว่าดวงตาที่ส่องประกายมุ่งมั่นในตอนนั้น

มันฝังอยู่ในความทรงจำของฉันมาเนิ่นนานแค่ไหน...

 

 

 

 

 

 

กองกระดาษสีขาวเต็มไปด้วยข้อมูลตัวอักษรถูกปาลงบนพื้นห้องกระจัดกระจายไปทั่ว  นัยน์ตาสีซีดเหลือบมองเหล่าสมาชิกที่ยืนอยู่ภายใน  แต่ละคนต่างก้มหน้าไม่ยอมสบตากับผู้เปี่ยมไปโดยโทสะเลยสักนิด  ราวกับว่าหากเงยมองอาจจะเกิดอันตรายกับชีวิตตนได้

 

"นี่มันอะไรกัน?? ไอ้เด็กใหม่ปีนี้ไม่มีที่น่าสนใจเลยรึไง??!!"

 

"กะ...ก็มีแค่นี้แหละครับ  หาตามคุณสมบัตที่รุ่นพี่บอก...."  ชายคนหนึ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

 

เจ้าของผมสีเทายาวเดินตรงเข้าไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย  "ไปหามาใหม่!!"

 

"ตะ....แต่ว่าข้อมูลพวกนี้หากมหาลัยฯยังไม่ได้อนุมัติเราก็ยัง....."  สมาชิกที่เหลือช่วยกันค้านความเจ้าอารมณ์นั้น  ตามที่บอกไป  หากมหาวิทยาลัยยังไม่ได้ลงนามเรื่องนักศึกษาที่เข้าใหม่  ข้อมูลต่าง ๆ ก็ยังถือว่าเป็นความลับและความใครนำออกไปเด็ดขาด

 

แต่ถึงจะเสี่ยงต่อสวัสดิภาพความเป็นนักศึกษาแค่ไหน  อาจจะเป็นภัยน้อยกว่าการเสี่ยงต่อสวัสดิภาพของชีวิตที่พวกเขากำลังเผชิญ  "ใครหน้าไหนมันจะกล้าขัด!! ถ้าวันพรุ่งนี้พวกแกไม่ได้ผลตามที่ฉันพอใจล่ะก็...."

 

"เอะอะอะไรของแกไอ้สวะ....อยากให้ชมรมถูกปิดรึไง?  แค่นี้แกก็ไล่พวกสมาชิกไปแทบหมดแล้วนะ"  ใบหน้าคมเข้มที่ปรกไปด้วยเส้นผมสีดำปรากฎขึ้น  ดวงตาสีแดงสดมองมายังชายหนุ่มเบื้องหน้า

 

คนถูกต่อว่าละมือออกจากคนในชมรมผู้เป็นเหยื่อ  แล้วหันหน้ามองกลับยังผู้มาเยือนใหม่  "ไอ้อาจารย์ที่เอาแต่กินเหล้าอย่างแกมีหน้ามาเรียกคนอื่นเขาว่า สวะ  หรือไงวะแซนซัส!"

 

"แล้วไอ้ตัวที่ชอบแหกปากโวยวาย  ใช้อารมณ์มากกว่าสมองอย่างแกไม่เหมาะจะเป็นสวะหรือไงสควอลโล่?" 

 

พอเห็นว่าบรรยากาศภายในชักไม่ปลอดภัยเท่าที่ควร  เหล่าบรรดาสมาชิกต่างรีบเก็บข้อมูลที่กระจัดกระจายและแจ้นออกไปจากห้องนั้นทันที  ทิ้งให้ความคุกรุ่นราวภูเขาไฟใกล้ระเบิดนั่นยังคงอยู่ต่อกับเทือกเขาหิมะที่ชอบทำตัวเป็นน้ำมันราดบนกองไฟต่อไป

 

"แกอยากตายรึไง?"  สควอลโล่จ้องหน้า  คิ้วทั้งสองขมวดมุ่นด้วยความแค้นเคือง

 

แซนซัสเดินไปนั่งบนโซฟาภายในห้อง  ขาข้างหนึ่งยกขึ้นไขว้  "ถ้าแกคิดว่าจะชนะฉันได้ก็ลองดู..."

 

"หนอย!! แก!!!!" 

 

ปึง!!!!

 

เสียงบานประตูกระแทกเข้ากับกำแพงปูนหนาอย่างแรง  ตึกทั้งตึกเกิดสั่นสะเทือนขึ้นเล็กน้อย  ดวงตาสีเทาและสีแดงต่างหันมาจ้องมองไอ้ตัวซุ่มซ่ามที่สักวันคงได้ทำลายข้าวของหมดมหาลัยฯแน่

 

"สควอลโล่!!!ฉันมีข่าวดีมาบอก!!!!"  เสียงนั้นตะโกนร้องบอก  ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างยินดี

 

"อ้าวอาจารย์ก็อยู่ด้วยหรือครับ?  คงจะมีเรื่องอะไรดี ๆ แน่ ๆ เลยสินะเนี่ย~" 

 

เจ้าของห้องเดินไปกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายขึ้นตามนิสัย  ใบหน้าคมเลื่อนลงจนปลายจมูกห่างกันไม่ถึงนิ้ว  "แกอยากตายใช่ไหมไอ้ม้าพยศ....บอกกี่ครั้งไม่รู้จักจำว่าหัดเคาะประตูก่อนเข้ามาเสียบ้าง!"

 

ผู้ตกเป็นจำเลยยกมือขึ้นเกาศีรษะที่เต็มไปด้วยเส้นผมสีทองเบา ๆ  "ฉันเคาะแล้วนา....แต่ไม่เห็นนายตอบอะไรก็เลยนึกว่าให้เข้าไปได้"

 

"แกนี่มันน่านัก!!!"  สควอลโล่ง้างหมัด  เตรียมจะชกไอ้คนหน้าด้านหน้าทะเล้นนั่น

 

"ปล่อยมันได้แล้ว  แกมีอะไรของแกดีโน่?"  แซนซัสที่นั่งมองเอ่ยขัด  สควอโล่ได้แต่ทำเสียงไม่พอใจในลำคอก่อนจะปล่อยตัวอีกฝ่าย

 

ดีโน่ซึ่งถูกผลักออกลุกขึ้นจากพื้น  มือสองข้างลูบก้นตนเบา ๆ  ให้ตายสิ....จะปล่อยธรรมดาก็ไม่ได้  ไม่เห็นต้องทำรุนแรงถึงขนาดนี้เลย  เดี๋ยวก็ไม่บอกซะเลยนี่...  "ตอนแรกมี  แต่ตอนนี้ไม่อยากมีและ"

 

"อ้าว....แกอยากตายจริง ๆ รึไงหา??!!"  ชายหนุ่มผมสีเทายาวเดินย่างเข้าไปอย่างรวดเร็ว

 

คนเล่นลิ้นหวังจะเอาคืนบ้างจำต้องถอยรูดไปด้านหลังทันควัน  มือสองข้างยกขึ้นเป็นเชิงห้าม  "จ้า ๆ บอกแล้วจ้า"  เขาหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกพับเก็บเป็นอย่างดีขึ้นจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ต  "เอ้านี่!"  แล้วโยนมันให้สควอลโล่

 

"อะไรของแก?"  เขารับมันมาเปิดอ่าน

 

ทันทีที่เห็นรูปที่แปะไว้บนกระดาษประวัติบุคคลนั่นดวงตาสีเทาก็เบิกกว้างขึ้น  เหมือนกับได้เห็นสิ่งที่ตนเฝ้ารอมานานแสนนาน  ริมฝีปากได้รูปเหยียดยิ้มมุมปาก  ใบหน้านั้นทำเอาอาจารย์ที่ปรึกษาคนสนิทถึงกับมองด้วยความตกใจ

 

แซนซัสหันมามองดีโน่  "อะไรน่ะ?"

 

"อ่อ....เป็นประวัติของนักศึกษาเข้าใหม่ครับ  เป็นพวกนักศึกษาทุนกีฬาที่ทางมหาลัยจะปิดเป็นความลับจนกว่าจะมีการยืนยันผลที่แน่นอน" 

 

"หมายความว่าไอ้เด็กที่นี่ก็ไม่แน่ว่าจะเข้ารึเปล่า?"

 

คนฟังพยักหน้า  "ใช่ครับ  เห็นว่าเป็นเด็กที่เก่งมากเลยล่ะ  แล้วก็มีมหาลัยหลายแห่งที่ต้องการ"

 

"แต่นี่มันก็ใกล้วันรายงานตัวแล้วนะ  ให้ตายสิ....ไอ้พวกเด็กพวกนี้มันจะดีสักแค่ไหนกัน  ก็แค่สวะดี ๆ นั่นแหละน่า..."  แซนซัสบ่นพึมพำ  ฟัง ๆ ดูมันก็แค่ไอ้พวกหยิ่งที่คิดว่าตัวเองสำคัญมากไม่ใช่หรือไง?

 

"ไม่หรอกน้า....ตอนผมไปดูแข่งขันระดับมัธยม  เด็กคนนั้นเก่งมากเลย  เนาะสควอลโล่เนาะ!"  ดีโน่หันไปยิ้มกับเพื่อนของตน

 

คนถูกถามกำกระดาษแผ่นนั้นแน่น  "ไม่มีทางหรอก....ยังไงเจ้านี่ก็ต้องเข้ามหาลัยนี้แน่ ๆ  และฉันจะเอามันเข้าชมรมฟันดาบให้ได้!!!"

 

 

ยามาโมโตะ  ทาเคชิ...นายจะต้องมาเป็นของฉัน!!!

 

 

 

 

 

 

 

==============================

 

 

 

 

นุ๊ก  -  มันมาแล้ววววววววววววว~ วิดน้ำภาคที่ใครหลาย ๆ คนรอคอย กร๊ากกกกกกกกก  ไปเล่าพลอตให้เพื่อนฟังมีแต่คนบอกเกรียนปะทะเกรียนใช่ไหมกร๊ากกกกกกก  ไม่ได้เกรียนสักหน่อย  น้องยามะก็แค่ซื่อบริสุทธิ์เท่านั้นเอง  ฮา....เอาเป็นว่าภาคนี้นี่แทบจะให้อารมณ์ต่างกับทุกภาคเลยล่ะ  แต่ก็คงอาจจะมีดราม่าปนบ้างพอหอมปากหอมคอล่ะนะ  เอิ๊ก ๆ

 

ยังไงก็อย่าลืมติดตามกันนะครับผม~