Happy Birth Day
To
KAO
03/06/XX
ขอให้หลีมีความสุขมาก ๆ
สุขภาพแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมา
มีแต่คนรักและประสบความสำเร็จในทุกเรื่องนะจ๊ะ
มาถึงมุมสารภาพบาป....
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!!หลีเขาขอโทษ!!!!!!!!
คือว่า.....มันแต่งไม่ออกอ่ะ....แบบว่ามัน...
(ไร้ข้อแก้ตัว...)
มันคิดได้แต่สั้น ๆ กับยาวโคตร ๆ ซึ่งยาวโคตร ๆ คงไม่มีเวลาแต่ง OTL
ฉะนั้นก็ขอโทษที่มันออกมาเป็นฟิคโคตรสั้นนะจ๊ะ TTwTT
ไว้มีเวลาหรือกลับมาพีคจะแต่งให้อ่านยาว ๆ แน่นอน โฮ ๆๆๆ
Ficlet HBD. - HunterXHunter
Title : Forever
Pairing : คิรัวร์Xกอร์น
Genre : Romance, Comedy
Rate : PG
Author Note : สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะหลี ถ้าแต่งไม่ดีก็ขออภัยกร๊ากกกกกกกกก รู้สึกว่าคู่นี้นี่เป็นอะไรที่ห่างหายนานมากกกกกกกกกกก แถมออกมาโคตรสั้น......อารมณ์ว่าคิดพลอตไม่ออกฮา..... TTwTT
"ฉันมีความสุขนะที่ได้อยู่กับนาย"
เสียงธารน้ำไหลผ่านเรื่อยตามช่องทางหุบเขา ลงสู่แอ่งน้ำกว้างที่ถูกรายล้อมด้วยต้นไม้และธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ สายลมเย็นโบกพัด กลิ่นชื้นจากผืนดิน....ทุกวิ่งทุกอย่างที่ปรากฏโดยรอบกำลังแสดงให้เห็นถึงภาวะที่เรียกได้ว่า ‘สงบสุข'
แต่ก็ได้เพียงแค่ช่วงเวลาประเดี๋ยวประด๋าวเท่านั้น ร่างที่นอนทอดยาวอยู่บนผืนดินนิ่งคิด ดวงตาคมกริบมองท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาล "งั้นเหรอ...." เขายกมือขึ้นบดบังสิ่งที่ตนกำลังจ้องมอง
ตูม!!!
เสียงอะไรสักอย่างตกลงกระทบกับผืนน้ำอย่างรุนแรง คิรัวร์ยันตัวขึ้นมอง ไม่ได้มีท่าทีตื่นเต้นหรือตกใจแต่อย่างใด มันก็วิถีชีวิตเดิม ๆ ที่พบเจออยู่เป็นประจำ เสียงที่มักได้ยินเสมอเวลาอยู่ในธรรมชาติที่เต็มไปด้วยท้องน้ำนี้
วิถีชีวิตที่ทำให้เขารู้สึกว่าไม่น่าเบื่อเลยสักนิด....
"คิรัวร์!!!ดูสิ ๆ ฉันได้ปลาตัวใหญ่เบ้อเริ่มเลยล่ะ!!!" เสียงแจ๋ว ๆ ตะโกนร้องบอกผู้ที่นั่งอยู่บนพื้นดิน
ดวงตาคมกริบคู่เดิมจ้องมองอีกฝ่าย ศอกค้ำยันอยู่บนขา มือเท้าบริเวณปลายคาง "นายนี่ไม่รู้จักเบื่อเลยนะ.." เขาว่า วันแบบนี้มันเหมาะแก่การนอนสบาย ๆ มากกว่า
"อ๋า!!!!!!ไอ้ตัวนี้ก็ใหญ่มากเลยล่ะคิรัวร์!!!" กอร์นยังคงร้องบอก
จะว่าไปตั้งแต่ได้ตกปลาด้วยกันเมื่อคราวนั้นเขาก็ไม่ได้เห็นกอร์นได้จับเบ็ดเพื่อตกปลาจริง ๆ อีกเลย ครั้งนี้ก็ด้วยเหมือนกัน รู้สึกเจ้าตัวจะสนุกสนานกับการกลายเป็นเหยื่อปลาเสียเองมากกว่าจะใช้เหยื่ออื่น ๆ ตามธรรมชาติ
ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยรู้สึกกังวล เพราะตราบใดที่เขายังคงนั่งอยู่ตรงนี้ มองและเห็นการเคลื่อนไหวทุกอย่างนั่นได้ สามารถวิ่งเข้าหาและสัมผัสร่าง ๆ นั้นได้ไม่ว่าจะเวลาไหนก็ตาม
ขอแค่อยู่ในสายตา....ไม่ว่าอันตรายแค่ไหนเขาก็จะต้องปกป้องให้ได้
"คิรัวร์!!!!!!รับ!!!!!!!!!!" ผู้ที่ประทับอยู่ในสายตาของเขาตะโกนลั่นอีกครั้ง พร้อมกับออกแรงเหวี่ยงเจ้าปลาตัวยักษ์มาทางเด็กหนุ่ม
คิรัวร์ยกมือขึ้นเกาศีรษะเบา ๆ แล้วเอี้ยวตัวหลบ รอฟังเสียงปลาน้ำหนักเป็นตัน ๆ กระทบกับผืนดิน "รอบนี้ท่าทางจะใหญ่จริง" เขายิ้มน้อย ๆ
การพักผ่อนจากการต่อสู้อันยาวนาน ความหนักหนาสาหัส ประสบการณ์อันโชกโชน เรื่องราวต่าง ๆ ที่ทดสอบทั้งร่างกายและจิตใจ เด็กเล็ก ๆ อายุเพียงไม่กี่ขวบปี กลับต้องเผชิญอะไรมากมายแบบนี้
แต่มันก็คุ้มค่ากับสิ่งที่ได้มา...
กับสิ่งที่เรียกว่า มิตรภาพและความรัก...
ใบหน้าใสซื่อของเจ้าของผมสีดำยื่นมาบังแสงอาทิตย์ที่ส่งลงมา ดวงตาของนักฆ่ากระพริบราวกับต้องการแสดงอาการตกใจที่จู่ ๆ อีกฝ่ายก็มาปรากฏกาย ทำลายห้วงความคิดที่แสนสงบและยาวนานลง
"ไม่จับปลาต่อรึไง?" คิรัวร์ถาม รอยยิ้มทะเล้นเผยให้เห็นเช่นทุกครั้ง
กอร์นผงกศีรษะขึ้นลง "ก็นะ....ฉันว่าไม่สนุกเท่ากับการตกปลาน่ะ" คำตอบแสนตรงนั่นทำเอาคนฟังรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
มือหนึ่งยกขึ้นวางบนไหล่เล็ก "เอาน่า ใช่ว่าจะไม่ได้ตกอีกสักหน่อย จริงไหมล่ะ?"
เด็กหนุ่มยิ้มกว้าง "นั่นสิ!! แล้วตอนนั้นนายก็จะมากับฉันด้วยใช่ไหมคิรัวร์??"
ดวงตาสีดำจ้องมองดวงตาสีน้ำตาลที่เปี่ยมด้วยประกายสดใส เขาระบายยิ้มน้อย ๆ แล้วหลับตาลง ทิ้งตัวนอนแผ่หลาบนผืนดินเย็น "ใช่...จะไปกับนายมันทุกที่นั่นแหละ"
จะอยู่ด้วยกันตลอดไป...
END. (ถ้าคิดพลอตได้ยาวกว่านี้จะมาต่อ TwT)
edit @ 25 Jul 2009 14:48:12 by derick
