นี่คือ How to ที่เขียนมาจากตนเองล้วน ๆ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน (ฮา....)

การแต่งแฟนฟิคและออริฟิคจริง ๆ แล้วมีแนวคิดคล้ายกัน  แต่จะมีความยุ่งยากและซับซ้อนในจุดบางจุดที่ไม่เหมือนกัน  ขั้นตอนบางขั้นตอนก็จะสลับกัน  อีกทั้งแนวคิดและความยากง่ายนั้นยังแตกต่างกันในบางจุดด้วย

How to Novel, Fiction, Original Fiction

ขั้นที่ 1 : เลือกแนวเรื่องที่ชอบ  เหมาะสมหรือคิดว่าอยากเขียน

ที่จำเป็นต้องเลือกแนวเรื่องหลักก่อนนั้นเพื่อจำกัดกรอบความคิดและความยากง่ายของการวางพลอต  รวมถึงการหาข้อมูลประกอบเรื่อง  อย่างที่รู้กันดีว่าความแตกต่างของแนวเรื่องมีผลต่อความระดับความตื้นลึกหนาบางของเนื้อเรื่อง  ถ้าเป็นแนวรักใส ๆ โรแมนติคธรรมดาก็ไม่จำเป็นต้องวางอะไรให้ลึกนัก  แต่หากเป็นแนวแฟนซี  ไซไฟ  หรือแนวดราม่าที่มีปมมาก ๆ ผู้แต่งก็จำเป็นต้องวางปมเยอะ 

ขั้นที่ 2 : กำหนดความสั้นยาวของเรื่อง

ทำไมต้องกำหนดความสั้นยาวของเรื่อง  เพราะการคาดคะเนความสั้นยาวของเรื่องจะทำให้เราวางพลอตเรื่องได้สะดวกขึ้น  ยิ่งเรื่องบางเรื่องที่จำเป็นต้องเน้นเรื่องของเวลาเป็นหลักด้วยแล้ว  การจำกัดเรื่องจึงมีผลและจำเป็นอย่างมาก  ที่สำคัญมันมีส่วนเชื่อมโยงกับแนวเรื่องด้วย (ฟิคแฟนซีส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องยาวเพราะมีการปูพื้นเรื่องหรือปมเยอะกว่าแนวรักธรรมดา)

ขั้นที่ 3 : คิดธีมหลัก

"จับตัวละครมาใส่นั้นยากกว่าจะจับพลอตใส่ตัวละคร"  คิดง่าย ๆ ว่าหากเรามีตัวละครอยู่  นิสัย ลักษณะ ท่าทางเป็นแบบนี้  มันจะยากไปไหมหากเราต้องคิดธีมให้เข้ากับตัวละครนั้น?  ทำไมเราไม่คิดธีมแล้วค่อยคิดตัวละครที่เหมาะสมออกมาล่ะ?  ฉะนั้นการคิดธีมหลักของเรื่องก่อนน่าจะเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุด  คิดว่าต้องการเรื่องแบบไหน  หัวใจสำคัญของเรื่องคืออะไร  แล้วก็ค่อยคิดตัวละคร

ขั้นที่ 4 : คิดตัวละคร

ตรงนี้พอได้ธีมหลักและแนวเรื่องแล้ว  ผู้แต่งสามารถคิดตัวละครให้เข้ากับเนื้อเรื่องและแนวเรื่องนั้นได้  โดยคิดตัวละครหลัก(ตัวเอก, ตัวดำเนินเรื่อง)  ตัวละครสำคัญ(ตัวละครหลัก ๆ, ตัวละครที่มีความสำคัญต่อปมเรื่อง) ตัวประกอบอื่น ๆ ที่ไม่สามารถขาดไปได้ 

- ชื่อ, ลักษณะนิสัย, รูปร่างหน้าตา, ปมของตัวละคร, สิ่งสำคัญอื่น ๆ

ขั้นที่  4.5 : การหาข้อมูลเพิ่มเติม

จริง ๆ ขั้นนี้อยากแยกไปไว้ต่างหาก  เพราะขั้นนี้สามารถทำได้ตั้งแต่การคิดธีมหลักของเรื่องแล้ว  เพราะในบางครั้งธีมบางธีมนั้นเราอาจไม่มั่นใจในข้อมูลของเรามากพอ  เราก็อาจไปหาข้อมูลเพิ่มเติมได้  แล้วโยงมายังตัวละคร  อย่างสมมติหากเราแต่งเรื่องเกี่ยวกับสมัยนี้หรือยุคนี้  เราก็ควรจะไปหาข้อมูลเรื่องเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย  การพูดจาหรือธรรมเนียมปฏิบัติอื่น ๆ มาเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดหรือช่องโหว่ในงานเขียน

ขั้นที่ 5 : วางโครงเรื่อง

หลังจากกำหนดแนวเรื่อง ความสั้นยาว ธีมของเรื่อง  ตัวละครและหาข้อมูลเพิ่มเติมตามต้องการได้แล้ว  เราก็จะเริ่มวางโครงเรื่อง  เหมือนกันกับแฟนฟิค  เราสามารถวางต้นเรื่อง  กลางเรื่องและจบเรื่องเพื่อกำหนดกรอบของเรื่องได้  แต่ออริฟิคส่วนใหญ่นั้นจะมีเรื่องของปมต่าง ๆ มาเกี่ยวข้อง   ความเป็นตัวละครในฟิคเหล่านี้ก็เช่นกัน  มันจะมีความสำคัญและมีความเชื่อมโยงในหลาย ๆ แง่มุม  ควรกำหนดจุดให้ดี  วางปมให้ถูกต้องเหมาะสม  และไม่ควรดำเนินเรื่องข้ามไปมาหรือวกไปวนมาจนคนอ่านไม่เข้าใจ  นอกจากจะมีการเฉลยความไม่เข้าใจนั้นในช่วงท้ายของเรื่อง  จำไว้ว่าหากมีปริศนามากเกินไปมันจะไปลดอารมณ์ความสนุกของเรื่องลงเหลือเพียงอารมณ์ความสงสัยในเนื้อเรื่องเข้าไปแทน

- ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร เชื่อมโยงยังไง  เป็นไปอย่างไร  และจบลงแบบไหน

ขั้นที่ 6 : ลงมือเขียน

ลงมือเขียนดูตามที่วางไว้  ตรงนี้เวลาเขียนหากไม่ลื่นไหลพอก็ให้พยายามย้อนกลับไปอ่านเรื่อย ๆ  แต่งได้วรรคหนึ่งก็ย้อนกลับไปอ่านแต่ต้นใหม่  ทำแบบนี้นอกจากเพื่อเป็นการทบทวนเรื่องให้แน่นอนและถูกต้องแล้ว  ยังเป็นการตรวจทานคำผิดไปในตัว ซึ่งฟิคออรินั้นต้องใช้ความละเอียดค่อนข้างสูง  ยิ่งเป็นฟิคที่เน้นเรื่องยุคสมัยหรือข้อมูลแน่น ๆ ด้วยแล้วยิ่งต้องระวังให้มาก

- พยายามอย่าเว้นช่วงงานเขียนนานเพราะจะทำให้เกิดอาการ ‘ดอง' ได้

ขั้นที่ 7 : ตรวจทานหรือส่งให้ผู้อื่นอ่านวิจารณ์

สำหรับงานเขียนออริ  เพื่อน ๆ ควรหาเพื่อนหรือที่ปรึกษาคอยส่งเรื่องนั้น ๆ ให้อ่านเพื่อขอคำแนะนำได้  ซึ่งผู้แต่งควรอธิบายโครงเรื่องคร่าว ๆ ให้อีกฝ่ายฟังเพื่อประกอบความคิดด้วย  ที่สำคัญการทำแบบนี้จะทำให้เราได้เห็นช่องทางใหม่ ๆ หรือสิ่งที่เรามองข้ามไปได้ด้วย 

หากผิดพลาดตรงจุดใดหรือมองข้ามตรงจุดใดไปต้องขออภัย

"แล้วก็อย่าลืมว่านี่คือ How to ฉบับข้าน้อยเองนะเจ้าคะ"